Leonberger

Gewicht

40 – 75 kilo

Hoogte

65 – 80 cm

Leeftijd

7 – 9 jaar

FCI Rasgroep 2

Pinschers, Schnauzers, Molossers en Sennenhonden

Gewicht

40 – 75 kilo

Schofthoogte

Hoogte

65 – 80 cm

Leeftijd

7 – 9 jaar

Karakter

De leonberger is een trouwe hond met een lief karakter. Het ras staat bekend om zijn zelfverzekerdheid en kalmte. De leonberger is goed in de omgang met kinderen en hierdoor een uitstekende gezinshond. Zeker wanneer hij volwassen is, gaat hij zeer voorzichtig met kleine kinderen om. Leonbergers kunnen vaak ook goed overweg met andere huisdieren. Ze houden niet van ruzie maken.

Dankzij zijn flinke formaat is deze hond niet zo geschikt voor kleinere woningen. Ook heb je een grote auto nodig om de leonberger te vervoeren. Het is van belang dat deze reus goed gesocialiseerd wordt en op jonge leeftijd al gehoorzaam is. Een volwassen leonberger die aan de lijn trekt of tegen vreemden opspringt, is absoluut geen pretje. Het scheelt dat het ras van nature redelijk intelligent en trouw is. De leonberger heeft het beste met je voor en met een consequente opvoeding kom je een heel eind.

Deze waakse hond is oplettend en niet zo snel bang te krijgen. De leonberger bewaakt trouw het huis van zijn gezin en zal ingrijpen als dat nodig is. Inbrekers zullen bij het zien en horen van deze gigant er weer vlug vandoor gaan. Vreemden die geen kwaad in de zin hebben, worden wel gewoon vriendelijk verwelkomd.

De leonberger vindt het heerlijk om te bewegen en buiten te zijn. Hij maakt graag lange wandelingen en ook zwemmen behoort tot zijn hobby’s. Door zijn waterafstotende, dikke vacht is hij uitstekend bestand tegen kou. Hij wil dus ook uitgelaten worden als het met bakken uit de lucht valt. Als de leonberger voldoende beweging en mentale stimulatie krijgt, is deze viervoeter binnenshuis rustig. Hij is graag onder de mensen, maar vindt het ook fijn om zich af en toe terug te trekken.

Geschiedenis

Niemand weet precies hoe de leonberger is ontstaan. Er wordt aangenomen dat de leonberger in de negentiende eeuw is gecreëerd door Heinrich Essig, een trotse inwoner van het Duitse stadje Leonberg. Hij kruiste zijn newfoundlander met een Sint Bernard. In een later stadium zou ook een Pyrenese berghond een rol hebben gespeeld in de ontwikkeling van het nieuwe ras. Er is echter geen officieel bewijs, dus het valt niet met zekerheid te zeggen of de leonberger ook echt zo is ontstaan. Hoogstwaarschijnlijk hebben veel meer verschillende hondenrassen een bijdrage geleverd aan de creatie van deze gigant.

Lange tijd was er geen standaard of richtlijn voor het ras. Iedereen kon zijn grote hond dus in feite een leonberger noemen. Pas in de twintigste eeuw werd het een en ander vastgelegd. Het had niet veel gescheeld of de leonberger had vandaag de dag niet bestaan. In zowel de Eerste als de Tweede Wereldoorlog had het ras het zwaar en ook veel verslagen met informatie over het ras gingen verloren. Dankzij een speciaal opgerichte vereniging en het harde werk van liefhebbers van het ras verdween de leonberger niet van de aardbodem en kunnen we ook nu nog van deze knuffelbeer genieten.

Verzorging en gezondheid

De imposante vacht van de leonberger moet eens per week goed worden geborsteld. In de ruiperiode moet je meerdere keren per week aan de slag. Ook na een wandeling door het bos of zwempartij bij het strand doe je er goed aan om de vacht even onder handen te nemen. Zo voorkom je dat je hele woning vol zand en takjes komt te liggen. Houd ook de oren, ogen en het gebit goed schoon om ontstekingen te voorkomen.

Het ras kent een aantal erfelijke aandoeningen, waaronder heupdysplasie, de neurologische aandoeningen Leonberger Polyneuropathie (LPN1&2) en Leukoencephalomyelopathy (LEMP) en enkele oogaandoeningen. Vraag voor aanschaf van een leonberger puppy altijd aan de fokker of de ouderdieren zijn getest en vrij zijn bevonden van erfelijke aandoeningen.

Beeld: Pixabay

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top